Column #2

COLUMN: NEIN ER KANN NICHT LAUFEN!


Christiaan Jelsma is getrouwd en heeft een dochter en een zoon, zijn zoontje heeft het Downsyndroom: Christiaan is cabaretier en theatermaker, en schrijft over zijn proces als vader van een kindje met Downsyndroom. Hij maakte de indrukwekkende kleinkunst, cabaretvoorstelling De Verdenking over afscheid nemen van een verwachting en het omarmen van kwetsbaar geluk. 

 


Het moest er dan toch een keer van komen. Omkleden in een ‘exclusieve ruimte’, waarvoor je dan eerst apart zo’n sleutel moet vragen. We zaten in een vakantiepark net over de grens in Duitsland. We gingen zwemmen, tja en de vorige keer dat we hier waren, was het nog redelijk te doen. Je doet het ook gewoon. Je zet de (MacLaren) buggy bij alle andere buggy’s, je loopt de steile trap af naar beneden en dan omkleden in het grootste familiekleed hokje/babykleedruimte die we konden vinden.

Eelke omkleden en verschonen op zo’n verschoningkussen, maar hij is nu ruim drieënhalf jaar en echt geen baby meer, tis al best een ventje, maar ja, lopen, staan, kan hij (nog) niet. Dat maakt het logistiek soms best wel lastig. Dit keer vroegen we daarom toch maar om de lift sleutel. Daarvoor moesten we wel eerst de man van de balie in het Duits overtuigen dat Eelke echt niet zelf de trap af kan lopen. Ik had al een paar woordjes even op gezocht om vervolgens te kunnen zeggen in gebrekkig Duits: ‘Er kann nicht laufen’, ‘Nein, das ist ein medi zinischer Buggy’, ‘Er ist behindert ja!’.


Ze zijn streng om misbruik te voorkomen, denk ik. Nou ja, we kwamen uiteindelijk met de lift terecht in de ‘invalide-omkleedruimte’ met zo’n gehandicapten- symbool op de deur. Ergens gaf het rust en was het een bevrijding. Wat een zee aan ruimte en fijne hulpmiddelen. Oh, wat mooi eigenlijk dat zoiets er is. In de ruim te staan ook apparaten waarvan we hopen dat Eelke die nooit nodig gaat hebben.


Anderzijds was dit confronterend. We hadden dit zolang weten te vermijden. Konden zolang mee met het gewone, de steile trap af en mee met de ‘normale’ route. Ik hoop ergens dat dit tijdelijk is en dat Eelke zich motorisch verder ontwikkelt en dat er een dag komt dat hij zelf die trap afloopt. Maar als dat niet zo is, is er in elk geval een prima lift beschikbaar.


Deze column verscheen in het magazine van Stichting Downsyndroom. Download hier de pdf. 

 

AANGESLOTEN BIJ KRACHT VAN BELEVING 

een platform voor theater over maatschappelijke thema’s.

CONTACT:

Informatie & boekingen

mail: info@chriscreatief.nl